Sunucu kurmak kolaylaştıkça, düşünmeden kurulan sunucu sayısı arttı. Sanal makine oluşturmak birkaç tıklama sürüyor; o makinenin beş yıl boyunca üreteceği yönetim yükü ise hiç hesaplanmıyor.
Devreye alma öncesi sekiz soru, bu yükün büyük kısmını baştan siliyor.
1. Bu sunucu gerçekten gerekli mi?
Mevcut bir sunucuya kurulamaz mı? Bir hizmete abone olunamaz mı? Her yeni sunucu; yama, yedekleme, izleme, lisans ve kapasite yükü demektir.
En ucuz sunucu, kurulmayan sunucudur.
2. Adı ne olacak?
Adlandırma standardı yoksa altı ay sonra srv-yeni2, test-son, deneme-3 gibi isimler ortaya çıkar.
İşleyen bir kalıp: rol-ortam-sira (web-uat-01, sql-prd-02). Lokasyon ve işletim sistemi bilgisini isme sıkıştırmaya çalışmayın; onlar envanterde durmalı, isimde değil.
3. Sahibi kim?
Teknik sorumlu ve iş sahibi. İkisi de bir kişi adı olmalı, “BT” değil.
Sahipsiz sunucular, portföy temizliğinde kimsenin kapatmaya cesaret edemediği kalemlerdir.
4. Hangi ortam ve hangi hizmet seviyesi?
Üretim mi test mi? RTO ve RPO ne? Bu cevap, yedekleme planını, izleme eşiklerini ve bakım penceresini belirler.
Test sunucusunu üretim gibi yedeklemek para israfıdır; üretimi test gibi yedeklemek kariyer riskidir.
5. Nasıl yamalanacak?
Hangi bakım penceresinde, hangi grupta, yeniden başlatma serbest mi? Bu soru kurulum anında sorulmazsa, sunucu hiçbir yama grubuna girmez ve iki yıl sonra kritik açıklarla çalışır durumda bulunur.
Etiketle çözün: makineye Yama=Pazar etiketi verin, yama aracı dinamik kapsamla onu kendiliğinden alsın.
6. Yedeği alınacak mı, nasıl doğrulanacak?
“Alınacak” cevabı yetmez. Hangi işe dahil edilecek, saklama süresi ne, geri dönüş testi ne zaman yapılacak?
Yedekleme işine eklenmemiş sunucu, ilk arızada tam kayıptır — ve bunu ancak arıza anında öğrenirsiniz.
7. İzlemeye nasıl girecek?
Disk, bellek, CPU eşikleri; hizmet durumları; uyarılar kime gidecek? İzlemeye alınmamış sunucu, sessizce dolan diskiyle bir gece çöker.
8. Ne zaman kapatılacak?
En çok atlanan ve en değerli soru. Geçici bir ihtiyaç için kuruluyorsa bitiş tarihi yazın ve takvime koyun.
“Geçici” sunucuların çoğu kalıcı olur, çünkü kimse kapatma sorumluluğunu almaz. Tarihi baştan yazmak, o sorumluluğu baştan atar.
Bunu bir şablona çevirin
Sekiz soruyu her seferinde sormak yerine bir devreye alma formu yapın — bir sayfa yeter. Formu doldurmadan sunucu kurulmaması kuralını koyun.
Otomasyonla birleştirirseniz daha da iyi olur: form verisi doğrudan etiketlere, izleme kaydına ve yedekleme kapsamına dönüşür. O noktada kontrol listesi bir bürokrasi değil, kurulumun kendisi olur.
Kurulum sonrası ilk on dakika
Form doldurulduktan ve makine kurulduktan sonra, kapatmadan önce şunları doğrulayın:
# isim ve etki alanı
Get-ComputerInfo | Select-Object CsName, CsDomain, OsName, OsVersion
# zaman kaynağı — yanlış saat, kimlik doğrulamayı kırar
w32tm /query /source
# disk yerleşimi
Get-Volume | Select-Object DriveLetter, FileSystemLabel, SizeRemaining, Size
# güvenlik duvarı açık mı
Get-NetFirewallProfile | Select-Object Name, Enabled
# yama durumu
Get-HotFix | Sort-Object InstalledOn -Descending | Select-Object -First 5Zaman kaynağı özellikle önemlidir: sanal makinelerde ana makineyle senkron kalıp etki alanı zamanından sapan sunucular, açıklanamayan Kerberos hatalarının klasik sebebidir.
Disk yerleşimini baştan doğru kurun
Sonradan değiştirmesi en zahmetli karar budur. Üç kural çoğu sorunu önler.
İşletim sistemi ve veri ayrı birimlerde olsun. C: dolduğunda sunucu durur; veri ayrı birimdeyse yalnızca uygulama etkilenir ve müdahale alanınız kalır.
Günlük dosyaları veriyle aynı birimde olmasın. Kontrolsüz büyüyen bir günlük, veritabanını da durdurur.
C: için bel bel bir alan bırakın. Yamalar, bellek dökümü ve geçici dosyalar için en az 20–30 GB boş alan gerekir. Sıkışık bir C:, aylar sonra yama uygulanamayan bir sunucu demektir.
Etiketleme envanterin kendisidir
Devreye alma formundaki cevapları sunucunun kendisine etiket olarak yazın — sanallaştırma platformunda, bulut kaynağında ya da AD nesnesinin açıklama alanında.
Ayrı bir envanter tablosu tutmak yerine bunu tercih edin: ayrı tablolar eskir, kaynağın üzerindeki etiket kaynakla birlikte yaşar. Yama kapsamı, yedekleme seçimi ve maliyet raporu da doğrudan bu etiketlerden beslenebilir.
Set-ADComputer -Identity 'SQL-PRD-02' `
-Description 'Sahip: F.Yıldız | Ortam: Uretim | Yama: Pazar | RTO: 4s'Basit görünür ama “bu sunucu ne işe yarıyor” sorusuna altı ay sonra cevap veren tek şey genelde bu satır olur.
Doğrulama adımı
Sunucu üretime alındıktan bir hafta sonra dört soruyu tekrar sorun: yedeği alındı mı, izlemede görünüyor mu, yama grubunda mı, envanterde sahibiyle kayıtlı mı?
Dördü de evet değilse sunucu üretimde değil, sadece açık. Bu farkı bir hafta içinde kapatmak kolaydır; bir yıl sonra kapatmak, kimsenin hatırlamadığı bir sistemin arkeolojisini yapmak demektir.