Google Cloud’da proje, kaynakların ve faturanın temel birimidir. “Her şeyi tek projede tutalım” kararı ilk altı ay rahat eder, sonrasında hem erişim hem maliyet ayrıştırılamaz hâle gelir.
Sade bir ağaç
Kuruluş (sirket.com)
├── platform/
│ ├── ag-merkez → paylaşılan VPC, Cloud NAT, DNS
│ ├── gunluk-arsiv → log sink hedefi
│ └── guvenlik
├── is-yukleri/
│ ├── uretim
│ └── test
└── sanal-alan/ → 30 günlük denemeler
gcloud resource-manager folders create --display-name="is-yukleri" \
--organization=123456789012
gcloud projects create sirket-uretim-web --folder=987654321098
Neden klasör
Klasör olmadan politikayı ya tek projeye ya da tüm kuruluşa uygularsınız; ikisi de yanlış granülariteyi zorlar. Klasörle “üretimde harici IP yasak” kuralını yalnızca doğru dala yazarsınız.
gcloud resource-manager org-policies set-policy politika.yaml \
--folder=987654321098
Paylaşılan VPC
Ağı her projede ayrı kurmak, güvenlik duvarı kurallarını çoğaltır ve kimse hepsini denetleyemez. Paylaşılan VPC ile ağ tek bir ana projede durur, iş yükü projeleri onu kullanır:
gcloud compute shared-vpc enable sirket-ag-merkez
gcloud compute shared-vpc associated-projects add sirket-uretim-web \
--host-project=sirket-ag-merkez
Etiket değil, label ve tag
GCP’de iki ayrı kavram vardır: labels faturalama ve gruplama içindir; tags politika koşulları içindir. Maliyet raporu istiyorsanız labels, koşullu politika istiyorsanız tags kullanın. Karıştırmak yaygın bir zaman kaybıdır.
Doğrulama adımı
Hiyerarşiyi kurduktan sonra bir test kısıtlamasını yalnızca is-yukleri/uretim klasörüne uygulayın ve sanal-alan içindeki bir projede aynı işlemi deneyin — serbest olmalı. İkisi de aynı davranıyorsa politika yanlış düzeye bağlanmıştır.