İçeriğe geç
Yeni yazı çıkınca e-posta · 4.812 abone 115 rehber · 78 ipucu · 8 komut RSS GitHub LinkedIn İletişim
Ara Bültene katıl
Bültene katıl 4.812 abone · yeni yazı çıkınca e-posta
Güvenlik & Entra ID

Fidye yazılımına hazırlık: önlemekten çok toparlanmak

Önleme katmanları gerekli ama yeterli değil. Asıl fark, şifreleme başladıktan sonra ne kadar hızlı ayağa kalktığınızda.

Mustafa Çelik 12 Haziran 2026 · 12 dk okuma

Fidye yazılımı savunması iki ayrı çalışmadır ve kurumlar genelde yalnızca birincisini yapar.

Birincisi önlemedir: e-posta filtresi, uç nokta koruması, yama, MFA. Gereklidir ve hepsini yapmalısınız.

İkincisi toparlanmadır ve asıl farkı o yaratır. Çünkü önleme katmanlarının hepsini kuran kurumlar da bu olayı yaşıyor. Fark, yaşadıktan sonra üç gün mü üç ay mı sürdüğünde ortaya çıkıyor.

Saldırganın sırası

Toparlanma planı yapabilmek için saldırının nasıl ilerlediğini bilmek gerekir. Tipik sıra şudur:

  1. İlk erişim (kimlik avı, açık RDP, yamalanmamış uygulama)
  2. Kalıcılık ve keşif — genelde günler, bazen haftalar sürer
  3. Yetki yükseltme, hedef: etki alanı yöneticisi
  4. Yedeklerin bulunması ve silinmesi
  5. Veri sızdırma (çift şantaj)
  6. Şifreleme — genelde gece ya da tatil günü

Dördüncü adım kritiktir: şifreleme başlamadan önce yedekleriniz hedef alınır. Bu yüzden “yedeğimiz var” cümlesi, yedeğin nerede ve nasıl korunduğu söylenmeden anlamlı değildir.

Yedeği saldırgandan korumak

Üç özellik gerekir ve üçü birden olmalıdır.

Değiştirilemezlik. Yedek, saklama süresi dolmadan silinemez ya da değiştirilemez olmalı. Nesne kilidi (object lock) ya da donanım tarafında WORM desteği.

Kimlik ayrımı. Yedek sistemine üretim etki alanı kimlikleriyle erişilememeli. Etki alanı yöneticisi ele geçtiğinde yedeklere de ulaşabiliyorsa, yedek korumasızdır.

Çevrimdışı veya mantıksal ayrım. En az bir kopya, üretim ağından erişilemeyen bir yerde.

Bu üçünü karşılamayan bir yedek stratejisi, fidye senaryosunda planladığınızdan çok daha az işe yarar.

Geri dönüş sırasını önceden yazın

Şifreleme sonrası en çok zaman kaybettiren şey, neyi önce ayağa kaldıracağına karar vermeye çalışmaktır.

Sıra teknik değil iş temellidir ve önceden yazılmalıdır:

  1. Etki alanı ve kimlik — bunlar olmadan hiçbir şey açılmaz
  2. Ağ ve DNS
  3. Kritik iş uygulamaları (iş biriminin belirlediği ilk üç)
  4. Dosya ve e-posta
  5. Geri kalanı

Her katmanın bağımlılıkları da yazılı olsun. Bir uygulamayı geri yükleyip veritabanının başka bir sunucuda olduğunu fark etmek, saatler kaybettirir.

Temiz ortam sorunu

Sık atlanan bir nokta: şifrelenmiş ortama geri yükleme yapamazsınız. Saldırgan hâlâ içeride olabilir ve geri yüklenen sistemler yeniden şifrelenebilir.

Bu yüzden plan, temiz bir ortam kurmayı içermeli: yeni sanal ağ, sıfırdan kurulmuş etki alanı denetleyicileri, sıkı erişim kontrolü. Geri yükleme oraya yapılır.

Bunu olay anında tasarlamak imkânsıza yakındır. En azından adımların yazılı olması, saatler kazandırır.

Sızdırma ihtimalini varsayın

Modern saldırıların çoğu şifrelemeden önce veri kopyalıyor. Yani yedekten dönseniz bile bir veri ihlali yaşamış olabilirsiniz.

Bunun sonuçları teknik değil hukuki: bildirim yükümlülüğü, süre sınırları, müşteri iletişimi. Hukuk ve yönetimin süreçte baştan yer alması gerekir.

Sızdırmayı tespit etmek için giden trafiği izleyin; olağandışı büyüklükte dış transferler, şifreleme başlamadan önceki en güçlü uyarı sinyalidir.

Tatbikat: kâğıt üzerinde kalmasın

Yılda bir kez gerçek bir geri yükleme yapın. Tam felaket senaryosu gerekmez; bir kritik sistemi izole ortamda sıfırdan ayağa kaldırmak yeterlidir.

Ölçün: kurtarma süresi, eksik çıkan bağımlılıklar, belgelerin doğruluğu. Üçüncüsü her tatbikatta sürpriz üretir — parolalar değişmiştir, adımlar eskimiştir, sorumlu kişi ayrılmıştır.

Kurtarma belgelerinizin bir kopyası çevrimdışı olsun. Tüm sistemler şifreliyken wiki’deki kurtarma planına erişemezsiniz; bu, gerçek olaylarda tekrar tekrar yaşanan bir ironidir.

Erken uyarı sinyalleri

Şifreleme, saldırının son adımıdır. Öncesinde günler süren bir hazırlık vardır ve o dönemde yakalanabilir. İzlenmeye değer sinyaller:

Gölge kopyaların silinmesi. Neredeyse her fidye yazılımının ilk yaptığı iştir ve meşru kullanımı çok nadirdir:

Get-WinEvent -FilterHashtable @{ LogName='System'; Id=524 } -MaxEvents 20

Ayrıca vssadmin delete shadows komutunun çalıştırılması, uç nokta koruma ürünlerinde yüksek öncelikli bir uyarı olmalıdır.

Yeni yerel yönetici hesabı. Saldırgan kalıcılık için hesap açar. Olay 4720 (hesap oluşturuldu) ve 4732 (yönetici grubuna ekleme) izlenmelidir.

Olağandışı büyüklükte dış transfer. Sızdırma aşamasının imzasıdır. Bir uç noktadan gigabaytlarca veri dışarı akıyorsa, bu neredeyse hiçbir zaman normal değildir.

Güvenlik günlüğünün temizlenmesi. Olay 1102. Meşru sebebi yoktur; her zaman incelenmelidir.

Bu dört sinyal için uyarı kurmak, ürün almadan yapabileceğiniz en yüksek getirili tespit yatırımıdır.

Doğrulama adımı

Üç soruya bugün cevap verebiliyor musunuz?

“Yedeklerimizi üretim yöneticisi hesabıyla silebilir miyiz?” Cevap evetse, fidye senaryosunda yedeğiniz yok sayılmalı.

“Son geri yükleme testimiz ne zaman yapıldı ve ne kadar sürdü?” Tarih veremiyorsanız test yapılmamıştır.

“Tüm sistemler kapalıyken kurtarma planına nasıl erişiriz?” Cevap “wiki’de duruyor” ise plan erişilemez demektir.

Bu üç sorunun cevabı, fidye yazılımına gerçek hazırlık düzeyinizi, herhangi bir üründen daha doğru gösterir.

Mustafa Çelik

Kıdemli Sistem Yöneticisi, Ankara. 12 yıldır Windows Server, Active Directory ve ağ altyapısıyla uğraşıyor; öğrendiklerini bu blogda üretim ortamında denenmiş rehberlere çeviriyor.

Hakkımda

Bu rehber işinize yaradıysa, sonrakini kaçırmayın.

Yeni yazı yayınlandığında tek e-posta. Takvim yok, dilediğiniz an çıkabilirsiniz.

Bülten sağlayıcısı henüz bağlanmadı. Bağlanana kadar e-posta ile yazabilirsiniz ya da RSS akışını takip edebilirsiniz.